วันนี้ผมเริ่มเห็นอะไรอะไรบนโลกใบกลมๆนี้เยอะขึ้น..ตอนนี้ผมมีผู้หญิง 1 คนที่รักผมมาก แต่หัวใจผมบอกกับผมว่าเธอยังไม่ใช่คนที่ผมต้องการให้มาแชร์ชีวิตอีกครึ่งของผม และผมมีผู้หญิงอีก 1 คนที่ผมรักเธอ แต่หัวใจเธอบอกกับผมว่าผมยังไม่ใช่ผู้ชายที่เธออยากจะแชร์ชีวิตอีกครึ่งหนึ่งของเธอเช่นกัน...ผมไขว่คว้าหาความรักในฝันจนเกินไปรึเปล่าก็ไม่รู้นะ..แต่วันนี้ผมสรุปความคิดของตัวเองแล้วว่า...ผมจะขออยู่กับตัวเอง..อยู่กับงานคอมพิวเตอร์ตัวเก่า...อยู่กับภาพที่สวยงามกับกล้องตัวโปรด อยู่กับเพลงไพเราะจาก iPODเครื่องจิ๋วของผม... ผมจะไม่วิ่งไล่ตามและวิ่งหนีผู้หญิงทั้งสองคนนั้นอีกแล้วแล้ว ผมเห็นแก่ตัว.. แต่ผมก็ขอเลือกทำในสิ่งที่ผมคิด เพราะมันคือชีวิตของผม...

วันนี้ผมรอที่จะไปทานข้าวเย็นกะเธอ นั่งรออยู่ห้อง หวังลึกว่าเธอจะโทรมาบอกว่าเลิกงานแล้วนะ จะกลับแล้วนะ ผผมจะได้ไปหาเธอ.. เพราะผมบอกแล้วว่าวันนี้ผมอยากเข้าไปหานะ .. แต่ก็เหมือนอย่างที่คิดเลย เธอก็ไปทานข้าวกะเพื่อนผู้ชายอีกคน ผมก็นั่งแหง่วอยู่ห้องต่อไป ... ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อย...จะไหวหรือเปล่าก็ไม่รู้ วันนี้ก็คงเหมือน 2 วันที่ผ่านมา ตลอดเดือนที่แล้วเราม่ายได้เจอกันติดต่อกันอย่างมากแค่สองวัน แต่เดือนนี้ วันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่ไม่ได้เจอเธอ ผมกลัวว่าเธอจะลืมผม ผมอยากเจอเธอบ้าง โทรไปก็ม่ายกล้าโทร ... ถ้ามันเหนื่อยกว่านี้ผมคงต้อถอย กลับมาอยู่ในวงกลมของตัวเอง ที่จะทำอะไรก็ได้.....

บางทีความรักก็น่ากลัวซะเหลือเกิน..แต่ในความน่ากลัวนั้นก็ซ่อนไว้ซึ่งความสวยงาม ความรักที่สวยงามจะต้องผ่านความรักที่ยากลำบากไปก่อน... มีความรักมากมายหลายหลากบนโลกนี้ คุณคุณและผมเองก็คงที่จะปราถนาถึงรักที่สวยงาม ความรักที่หอมหวาน... แต่คุณก็ต้องอย่าลืมสู้กับความรักที่น่ากลัวก่อน.. ถ้าคุณยังไม่ได้ต่อสู้กับมัน คแสดงว่าคุณยังไม่ได้เจอความรักที่แท้จริง... ตอนนี้ผมกำลังต่อสู้กับความรักที่ใจร้าย ผมกำลังเหนื่อย กำลังจะหมดแรง ผมต่อสู้กับมันมาแรมเดือน บอกกับตัวเองว่าสู้ต่อไป...สู้ต่อไป..ถ้าอยากเห็นความรักที่สวยงามก็ต้องสู้ต่อไป.. ก่อนผมก้าวเข้ามาในดินแดนแห่งความรักครั้งนี้ ผมบอกตัวเองแล้วว่าจะต้องพบกับความยากลำบาก และจะเหนื่อยนะ และนั่นคือสิ่งที่ผมตัดสินใจไปแล้ว ผมจะสู้ สู้จนกว่าจะชนะ หรือไม่ก็ต้องตายกันไปข้าง...

-----------------------------------------------------------------